Leesfanaten.nl

Schrijfster Marelle Boersma heeft onlangs haar zesde thriller 'Vals alarm' uitgebracht. Een maatschappelijke thriller over een verkeerde uithuisplaatsing van Jeugdzorg. Zelf is Boersma moeder van twee en het verliezen van een kind ziet ze als het 'zwartste' wat een ouder kan overkomen.

'Vals Alarm' is net als je eerdere boeken een thriller met een maatschappelijk thema, heb je daar bewust voor gekozen?
"Ik voel me betrokken bij de zwakkeren in de samenleving. Als ik verborgen leed zie, wil ik weten hoe dat kan gebeuren in een land met zoveel wetten en regels als Nederland. Dat raakt me. Geen bewuste keuze dus, maar die affectie zit in me."

In het nawoord van 'Vals Alarm' is te lezen dat je aan het boek begon, nadat je getipt werd door een politica. Is het niet lastig om een boek te schrijven over een onderwerp dat iemand anders heeft aangedragen?
"Natuurlijk is dat heel moeilijk. De klik met een onderwerp is heel belangrijk. Het thema van 'Vals alarm' is aangedragen door politica Ine Aasted-Madsen - van Stiphout. Ik was al meteen heel nieuwsgierig naar dit onderwerp. Ine vertelde me dat ze heel graag zelf een boek wilde schrijven over dit thema, maar vond dat ze daar de tijd en kennis niet voor had. Ze had ergens gelezen dat ik al meerdere boeken geschreven had over misstanden in de maatschappij en daarom kwam ze naar mij toe. Het resultaat vond ze prachtig. Ze was heel blij dat ik van hoofdpersoon Janna geen zielepoot heb gemaakt. Net zoals in de praktijk heeft zij ook haar gebreken."

Verschillende fictieve verhalen die je geschreven hebt, heb je al werkelijkheid zien worden. Hoe kan dat?
"Het zal wel toeval zijn, want als je zelf veel bezig bent met een onderwerp dan zie je sneller dingen die daarmee te maken hebben. Het is wel bizar. De gruwelen van 'De Babymakelaar' stonden een jaar na publicatie in de krant. Zelfs bij mijn nieuwe boek heb ik al weer een bizarre overeenkomst ontdekt. Naar aanleiding van een interview over 'Vals Alarm' dat in de Gelderlander stond, kreeg ik een telefoontje van een vrouw die bij mij in de regio woont. Ze belde me op, omdat ze dankbaar was dat ik met mijn boek aandacht vestig op valse alarmen bij jeugdzorg. Haar dochter die ook Fleur heet en haar zoon zijn ook door toedoen van een gewelddadige ex uit huis geplaatst door Jeugdzorg. In het boek werd de ex vermoord, hoofdpersoon Janna had geen zoon en ook andere zaken kwamen niet overeen, maar het is bizar wat er in het echte leven allemaal gebeurt."

Hoe gaat de research in z'n werk bij zulke realistische maatschappelijke thema's?
"Daar besteed ik veel tijd aan. Ik wil alles van het onderwerp weten, al vindt de lezer slechts vijf procent van de vergaarde kennis terug in het boek. Achteraf wil ik niet te horen krijgen dat feiten in mijn verhaal niet kloppen. Ik wil geen ongeloofwaardig boek schrijven. Voor 'De Babymakelaar' ben ik bijvoorbeeld naar Polen gegaan en heb ik precies dezelfde reis gemaakt als de hoofdpersoon van dat boek. Voor 'Vals Alarm' ben ik enkele dagen in de Utrechtse Kanalenwijk geweest. Ik wilde die wijk met eigen ogen zien, ik wilde weten hoe het er zou ruiken en voelen, voordat ik er over ging schrijven. Ook heb ik gesproken met een vriend van mij die, net als Janna, drie dagen ontrecht in de gevangenis heeft gezeten. Hij heeft me verteld hoe dat voelde. Dat soort informatie is heel bruikbaar."

Hoe vormen de personages zich bij het schrijven van je boeken?
"Personages komen al heel vroeg in het schrijfproces tot leven. In eerste instantie bedenk ik ze. Ik geef ze karaktereigenschappen en er ontstaat een door mij geschapen wereld. Op den duur leer ik de personages kennen en dan weet ik hoe ze op een situatie zouden reageren, net zoals ik weet hoe mijn moeder dat zou doen. Als ze iets meemaken, dan doet dat me dat oprecht pijn. Dat moet ook, want anders kun je hun emoties niet verwoorden. Soms voel ik plaatsvervangende woede of machteloosheid. De personages over wie ik schrijf zijn heel anders dan ik zelf ben. Janna greep in 'Vals Alarm' bijvoorbeeld naar de fles toen het leven tegenzat. Dat zou ik zelf niet doen, maar het is leuk dat ik een andere wereld kan creëren waarin ik zelf dingen laat gebeuren. Ook vind ik het altijd fijn om in de huid van de slechterik te kunnen kruipen, want wat ik in het dagelijks leven niet -zonder consequenties- kan doen, kan ik in mijn boeken wel."

Waarom heb je in 'Vals Alarm' gekozen voor het ik-perspectief?
"Dat perspectief heb ik in 'Vals Alarm' voor het eerst gebruikt. Juist bij een psychologische thriller is het belangrijk dat je kunt laten zien hoe een persoon denkt en reageert. Het is me heel goed bevallen, omdat ik nog meer in Janna kon kruipen. In eerdere boeken heb ik geschreven vanuit meerdere perspectieven en dat heeft ook voordelen. Je kunt dan laten zien hoe een slechterik denkt of hoe een situatie tot stand komt. Er dienen zich meer problemen aan, maar je hebt ook meerdere oplossingen."

Ben je al bezig met een nieuw boek?
"Ik heb de echte flow nog niet te pakken, omdat ik op dit moment nog druk bezig ben met de promotie van 'Vals Alarm'. Wel heb ik al een thema in mijn hoofd. De personages moet ik nog gaan boetseren. Mijn schriftje begint al aardig vol te raken. Het thema houd ik nog even voor mezelf, omdat ik geen druk wil voelen als het niet gaat werken. Volgend najaar of in het voorjaar van 2013 verwacht ik weer een nieuw boek af te hebben, maar ik vind het moeilijk om met een deadline te werken. Dat is beperkend. Ik heb de vrijheid nodig tijdens het schrijven. Pas als ik het boek echt goed vind, wil ik het laten publiceren. Mijn schrijfproces wil ik niet afraffelen omdat mijn uitgever een manuscript van me verwacht. Een boek is al snel 80.000 woorden en dat schrijf je niet zomaar even."

'Vals Alarm' is de zesde thriller die Marelle Boersma heeft geschreven. Eerder schreef ze al de thrillers: 'Stil water', 'De Babymakelaar', 'Schaduwspelen', 'Complex' en 'Nephila's Netwerk'. Boersma schrijft een wekelijkse column voor de website van het tijdschrift Libelle. De nieuwste thriller ligt sinds 18 november in de winkel.